Vanmorgen heeft de partijraad zich uitgesproken in verband met de zaak van de Belfortploeg. Aan de agenda stond het advies van de tuchtcommissie, dit advies zegt dat de leden van de Belfortploeg geroyeerd worden indien de Belfortploeg zichzelf niet ontbindt en haar website opheft voor 31 juni. Het advies werd aangenomen met 61 stemmen voor, 23 stemmen tegen en 6 onthoudingen.
Wij stellen dus vast dat één derde van de leden van de partjiraad de oproep van de voorzitter om het advies goed te keuren niet gevolgd heeft, wat neerkomt op een blaam voor het partijbestuur.
Hieronder vindt U de persnota die de Belfortploeg na afloop verspreidde.
U leest daarin dat de Belfortploeg niet van plan is haar werking stop te zetten of haar website op te heffen. Haar leden zijn ook niet van plan vrijwillig de partij te verlaten. Maw de bal ligt nu in het kamp van voorzitter Valkeniers en het partijbestuur.
volledige persmedeling:
Partijraad Vlaams Belang 18 juni 2011 persnota van de Belfortploeg:
Ten gronde: over de overwegingen die de commissie maakte tegen de Belfortploeg om een straf te eisen en over de achterliggende redenen hiervoor.
Hoewel de aanklacht nooit geformuleerd werd en onze tegenstanders op dat vlak meer dan vaag bleven, wensen wij toch in te gaan op wat ons tussen de lijnen verweten wordt: contacten met de pers. Het is nochtans niet de eerste keer dat dit gebeurt, voorbeelden zijn er te over en hebben tot nu toe nooit tot maatregelen vanwege het partijbestuur geleid. Twee maten en twee gewichten?
De commissie heeft het in haar overwegingen over persoonlijke conflicten en een generatiewissel en niet over het bestrijden van de sclerose in de partij. Dit is een bewust verkeerde voorstelling van de feiten om ze te minimaliseren. Wij herinneren eraan dat Filip Dewinter vanaf het begin driest tussenbeide kwam in wat nu tot een lokaal Gents conflict gereduceerd wordt. Zodra Kristina Colen, tegen de verwachtingen van het huidig partijbestuur in, als opvolger van Francis Van den Eynde tot fractievoorzitter verkozen werd, werden de gemeenteraadsleden van Gent door hem zwaar onder druk gezet in een poging om deze beslissing terug te schroeven. Dit toont duidelijk aan dat heel de zaak niet zozeer lokaal is maar deel uitmaakt van een offensief van wat Frank Vanhecke “de Antwerpse gemeenteraadsfractie” noemt, om de verovering van Oost-Vlaanderen te vervolledigen. Na het verdwijnen van de kopstukken Karim Van Overmeire, Bruno Stevenheydens en Francis Van den Eynde moest de Gentse burcht vallen. Terloops merken we op dat het feit dat Kristina Colen de leiding van de Gentse fractie kreeg – tegen de verwachtingen van het partijbestuur in – duidelijk aantoont dat dit partijbestuur het contact met de basis en de lokale mandatarissen verloren heeft.
De Antwerpse clan (onder leiding van Filip Dewinter) wil alles in de partij beredderen en bepalen, ook de stijl waarmee aan politiek wordt gedaan. Mensen die voor een andere stijl pleiten, zijn niet langer welkom en worden vervangen door mandatarissen die aan Dewinter schatplichtig zijn (vaak gaat het om personeelsleden).
De commissie beweert nu in haar advies dat: “Geen der leden van de Belfortploeg gedurende hun partijlidmaatschap de boodschap, de stijl of zelfs de structuur en de leiding van het Vlaams Belang publiek in vraag heeft gesteld.” Niets is minder waar, wij verwijzen in dit verband onder meer naar de slottoespraak die Francis Van den Eynde hield, in tempore non suspecto, op het jongste VVBM congres (begin 2010) waarin hij met overtuiging de nota Valkeniers met betrekking tot een nieuwe stijl voor de partij verdedigde. Hij had immers vastgesteld dat van deze nota, die unaniem door de partijraad werd goedgekeurd, niets in huis was gekomen. Dit is trouwens tot hiertoe nog steeds het geval.
De leden van de Belfortploeg zijn diep teleurgesteld in de partij. Het Vlaams Belang is niet langer de non-conformistische Vlaams nationale volkspartij van weleer maar heeft meer weg van een electorale club die slechts de belangen van de partijtop en een kleine groep daar rond als doel heeft.
Om hier iets aan te kunnen veranderen eiste de Belfortploeg recht op tendens en een democratisering van de partijstructuren. Voor ons was dit de laatste mogelijkheid om de partij te genezen van de sclerose die haar nu al enkele jaren aantast.
Tenslotte wil de Belfortploeg beklemtonen dat wat vandaag gebeurd is, onze vermoedens en angsten in verband met de totale machtsgreep van de “Antwerpse gemeenteraadsfractie” op de partij in Oost-Vlaanderen bevestigt. Er verandert dus niets. Wij zullen niet toegeven. Onze ploeg blijft verder werken. Ze kreeg al heel wat steun en roept de goed menende Vlaams nationalisten op zich rond haar te scharen. Onze webstek zal verder gebruikt worden en we benadrukken dat wij de partij niet vrijwillig zullen verlaten.