Partijraad 18 juni 2011 apologie van het Belfortinitiatief door Francis Van den Eynde
(volledige tekst)
I. Voorstelling van de VB mandatarissen die samen met mij voor de commissie gedaagd worden en die de meerderheid van de Vlaams Belang fractie in Gent de tweede grootste stad van Vlaanderen uitmaken.
1 Kristina Colen:
Gemeenteraadslid van Gent (fractieleidster), provincieraadslid Oost-Vlaanderen.
Licentiate Wiskunde, moeder van een groot gezin (negen kinderen).
Gepokt en gemazeld in de Vlaamse beweging en in het Vlaams nationalisme.
Geboren in Ierland, het land waar haar beide ouders in ballingschap vertoefden.
TAK militante sinds haar zestien jaar.
Voormalig KVHV’er en lid van de studentenwerkgroep “Alternatief.
Was een aantal jaren voorzitter van de Vlaams Belang afdeling Gent.
2 Mireille Van Bellegem
Qua leeftijd en in aantal dienstjaren het jongste gemeenteraadslid van het VB in Gent (sinds jan 2007).
Komt ook uit een Vlaams nationaal gezin en was ook steeds een actieve militante van het Vlaams Belang.
3 Omer Denis
Gemeenteraadslid sinds 1995.
Ook gemazeld en gepokt in het Vlaams nationalisme waar hij sinds zijn jeugd een actieve rol in speelt.
Was onder meer lid van het ADJV’ één van de eerste Vlaams-nationale naoorlogse jeugdbewegingen.
Deze nu gepensioneerde dokwerker, was letterlijk vanaf de allereerste dag actief bij de VNP en later het Vlaams Blok in Gent.
Hij was voorzitter van het ACW aan de haven, waar hij voor de keuze gezet werd : ACV of Vlaams Blok.. Ondanks het ernstig financieel verlies dat hij dardoor zou leiden (vakbondkaderleden van dat niveau krijgen oa een grote afscheidspremie wanneer ze met pensioen gaan) koos Omer voor het Vlaams Nationalisme. Hij was dermate populair bij zijn collega’s dat het volledige kader van het ABVV van de Gentse haven ostentatief aanwezig was op de persconferentie die destijds door de partij gehouden werd om tegen de uitsluiting van Denis uit de vakbond te protesteren.
Bij elke verkiezingscampagne slaagde Omer er bovendien in om de partij de kans te geven met haar voornaamste kandidaten een meeting te houden in het lokaal van de dokwerkers.
Het spreekt vanzelf dat Omer in de haven van Gent electoraal heel wat stemmen waard was.
Hij is jarenlang bestuurslid geweest van het Vlaams Blok/belang in Gent.
4 Geert De Jaeger
Een van onze jongere gemeenteraads- en provincieraadsleden.
Werd voor de eerste keer verkozen in 2000 en was tot hij er ten onrechte uitgezet werd bestuurslid van de Vlaams Belang afdeling Gent.
Hij is ook actief geweest in VBJ en was steeds de verantwoordelijke voor de partijwerking in een aantal Gentse wijken zoals de Brugse Poort en de bloemetjeswijk waar hij bijzonder populair is.
Bij de provincieraadsverkiezingen van 2006 haalde deze reserveofficier en licentiaat criminologie van op de negende plaats meer voorkeurstemmen dan zetelend provincieraadslid en huidige fractievoorzitter Marc Joris, die op de derde plaats stond.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 haalde hij op de negende plaats méér voorkeurstemmen dan volksvertegenwoordiger Ortwin Depoortere , die op de vierde plaats stond.
5 Francis Van de Eynde
Sinds zijn prilste jeugd actief in de Vlaamse beweging, was op éénentwintigjaar voorzitter van de Volksunie Brussel.
Op tweeëntwintig jaar arrondissementeel voorzitter VUJO Brussel Halle Vilvoorde.
In 1968 voorzitter van het Leuven Vlaams comité van Brussel.
Richtte in hetzelfde jaar “Were Di” Brussel op.
Werd na zijn verhuis naar Gent bestuurslid van de plaatselijke VU afdeling, is medeoprichter van Voorpost en jarenlang voorzitter van deze strijdvereniging.
Was lid van de partij vanaf de eerste dag en medestichter van het Vlaams Blok in Gent.
Het gezicht van het V.B. in Gent.
Tot zes keer toe werden de ruiten van zijn woning ingegooid.
Zijn voorgevel werd regelmatig met hakenkruisen beklad.
In 1998 werd hij omwille van zijn politiek engagement op straat zwaar toegetakeld.
Francis Van den Eynde was twintig jaar lid van de kamer en zetelt sinds 1989 in de Gentse gemeenteraad.
II. De procedure: een Kafka verhaal
Sommigen zullen door deze titel gechoqueerd zijn maar hij komt helaas met de realiteit overeen.
De uitnodiging voor de commissie:
Op 8 april werd ons een uitnodiging bezorgd om voor de commissie tucht en verzoening te verschijnen maar op data die voor ons onmogelijk te halen waren (omwille van het samenvallen met gemeenteraadszittingen). Nadat wij dat hadden laten weten kreeg Kristina Colen een vriendelijk telefoontje van de voorzitter van deze commissie die haar mededeelde dat hij begrip had voor de situatie en dat hij een aantal alternatieve data zou voorstellen.
Wij waren dan ook pijnlijk verrast door het tweede bericht waarin te lezen stond:
“Gezien de ernst van deze aangelegenheid heeft de commissie, rekening houdend met de uitoefening van jullie lokale mandaat, geoordeeld eenmalig inschikkelijk te zijn, doch gelieve er rekening mee te houden dat dit slechts uitzonderlijk is en dat de hierboven vermelde data niet meer aangepast kunnen en zullen worden.”
Niet alleen kwam dit zeer arrogant over maar bovendien waren de data en de tijdstippen die ons opgelegd werden niet haalbaar (bijvoorbeeld de avond van paasmaandag of in een ander geval achttien uur ’s avonds in Brussel voor iemand die tot dat uur moet werken). Wij kwamen dan ook gezamenlijk tot de conclusie dat men onze aanwezigheid op deze zitting liever kwijt dan rijk was. Dit verklaart waarom ik in naam van de hele groep alleen verscheen. Kristina Colen die mij begeleidde mocht de betrokken zitting niet bijwonen.
De voorzitter van de commissie beweert nu dat “men” achteraf inschikkelijker geworden is maar de toon was gezet en dat is de reden waarom het uiteindelijk alleen ik verschenen ben. De andere leden van de Belfortploeg zagen trouwens niet in waarom ze apart moesten verschijnen. We zaten immers allemaal in hetzelfde schuitje waarin wij als volwassen mensen en zonder enige druk van waar dan ook samen waren ingestapt.
Ze ergerden zich trouwens ook aan het feit dat ze verondersteld werden alleen die zitting van de commissie bij te wonen waar zij aan de tand zouden worden gevoeld. Hierop kom ik later terug.
Op provinciaal niveau
Statuten en huishoudelijk reglement voorzien dat provinciale besturen bij conflicten de opdracht hebben te bemiddelen. Hoe ging dit nu in Oost-Vlaanderen?
Tijdens een vergadering van het provinciaal bestuur werd dit dossier, zonder voorafgaande verwittiging en zonder dat het aan de agenda stond, op het ogenblik dat verschillende mensen de vergadering al verlaten hadden, plots tijdens de behandeling van het laatste punt: varia door de partijsecretaris Guy D’Haeseleer aangekaart.
De zaak was door niemand op dat ogenblik voorbereid, een aantal mensen waren zoals reeds gezegd al vertrokken, en… van bemiddeling zoals in de statuten voorzien kon geen sprake zijn vermits de beschuldigde partij op de hoogte noch ter plaatse was. In eerste instantie bekwam D’Haeseleer dan ook een unanieme uitspraak ten voordele van de uitsluiting. Deze werkwijze werkte een aantal mensen echter zodanig op de zenuwen dat ze een nieuwe bijeenkomst eisten. Het resultaat van die vergadering was totaal verschillend: partijbestuurlid Barbara Pas bleef de uitsluiting eisen (iedereen wist dat ze hierin gesteund werd door D’Haeseleer die deze keer afwezig was), maar moest in het zand bijten vermits de andere aanwezigen haar op dat vlak duidelijk terugfloten.
Er zijn hier naar onze mening tenminste twee grote procedurefouten gemaakt:
- Tegen wat statutair voorzien is in, hebben twee partijbestuursleden elke verzoeningspoging getorpedeerd.
- De tussenkomst van deze partijbestuursleden is bovendien zeer merkwaardig:
Het partijbestuur vraagt advies aan de tuchtcommissie. De tuchtcommissie laat zich hiervoor conform de statuten adviseren door het provinciaal bestuur. In het provinciaalbestuur doen partijbestuursleden er alles aan om dit advies in een bepaalde richting te duwen . In feite komt het hierop neer dat deze partijbestuurleden via een omweg zichzelf wilden adviseren.
Een toemaatje: Guy D’Haeseleer was zo aangedaan door de tweede beslissing van het provinciaal bestuur dat hij het nodig vond de leden ervan per mail hieromtrent een aantal verwijten te maken. Men moet nochtans geen specialist deontologie zijn om te weten dat partijbestuurleden zich bij de behandeling van deze kwestie in het provinciaal bestuur, hadden moeten terugtrekken of op zijn minst niet tussenbeide komen, een kwestie van elementair fatsoen.
In haar advies zegt de commissie dat uit het verslag van de “tweede” vergadering niet kan uitgemaakt worden welk standpunt dit partijbestuurslid tijdens die vergadering ingenomen heeft. Dit is zeer handig geformuleerd want tenslotte wordt onze bewering over die PB-leden niet tegengesproken. Wij blijven ze dus handhaven. Merkwaardig is ook dat de commissie in haar verslag met geen woord rept over de eerste vergadering van het provinciaal bestuur waarop het punt Belfortploeg op voorstel van Guy D’Haeseleer bij de varia behandeld werd. Nochtans mocht ik van Chris Janssen himself vernemen dat zijn commissie hierover de nodige opmerkingen had gemaakt.
Een proces met voor ons onbekende rechters:
Nooit werd ons medegedeeld wie in deze commissie zou zetelen. De enige naam die wij kenden was deze van de voorzitter die zich schriftelijk met ons in verbinding heeft gesteld.
De advies commissie beweert dat zij het niet opportuun vond dat die namen op voorhand bekend gemaakt worden. Wij vragen ons af waarom niet, dit was nu toch geen militair geheim.
Geen tenlastelegging:
Net zoals de beschuldigde in de roman “het proces” van Franz Kafka wisten wij toen wij opgeroepen werden om voor de commissie te verschijnen niet wat ons ten laste werd gelegd en in feit weten wij dit tot hiertoe nog altijd niet.
In een eerste mededeling die wij van het partijbestuur ontvingen werd zeer summier verwezen naar “de oprichting van de zogenaamde Belfortgroep”. Wij willen niet kleinzielig doen maar de naam is Belfortploeg.
In de eerste brief van de voorzitter van de commissie ging het dan weer letterlijk over “verklaringen die mede namens u publiekelijk werden gedaan over het Vlaams Belang”. Nergens werd er vermeld over welke verklaringen het ging. Wel werd ons meegedeeld dat wij ons mochten laten bijstaan door een raadsman. Maar hoe kan een advocaat iemand voor een rechtbank verdedigen als hij niet weet waarvan zijn cliënt wordt beschuldigd?
Ik heb menen te begrijpen dat toen vorige maand iemand in de partijraad aan Chris Janssens de vraag stelde: “Waarvan worden die mensen precies beschuldigd?” er evenmin een antwoord kwam. Is het in die omstandigheden overdreven te beweren dat Kafka nog leeft en dat hij een belangrijk kaderlid van het Vlaams Belang geworden is.
De voorzitter van de commissie verklaart in het advies dat het voor iedereen die de statuten kent voldoende duidelijk moet zijn welke redenen de installatie van de commissie nodig gemaakt hebben. Dit doet mij denken aan die oude macho grap: “Sla je vrouw éénmaal per week. Als jij niet weet waarom zal zij het wel weten”.
Een proces dat de beklaagden slechts gedeeltelijk mogen bijwonen:
In het huishoudelijk reglement staat te lezen “de behandeling van de klacht gebeurt achter gesloten deuren onder meer in aanwezigheid van de aangeklaagde geleding”. Wij werden echter één voor één op verschillende tijstippen opgeroepen. Er, werd ons bovendien mondeling medegedeeld dat elk van ons enkel aanwezig mocht zijn op het ogenblik dat hij of zij aan het woord zou komen. Bovendien vernamen wij dat een aantal mensen buiten onze aanwezigheid en buiten ons medeweten door de commissie gehoord werden.
De adviescommissie antwoord hierop dat zij geen rechtbank is en dat dus het gerechtelijk wetboek niet van toepassing is . Dit kan allemaal zijn maar de statuten voorzien een recht van verdediging en hoe kan men dit nu uitoefenen als men het proces maar zeer partieel mag bijwonen (zelfs in de repressie tijd gebeurde dit niet).
Mag ik er tenslotte op wijzen dat de statuten, het partijbestuur en de commissie het steeds hebben over “het recht om door een raadsman bijgestaan te worden”. Niemand zal betwisten dat deze terminologie alles met een gerechtelijke procedure te maken heeft.
Geen dossier:
Volgens het huishoudelijk reglement hebben de aangeklaagden recht op inzage van het aangelegde dossier. Die mogelijkheid werd ons niet aangeboden. Wij stellen ons de vraag of er wel een dossier bestaat. Heeft iemand ooit gehoord van een proces waar het strafdossier niet ter beschikking van de verdediging wordt gesteld?
De adviescommissie stelt dat het dossier bestaat uit persartikels en uit een persbericht van de Belfortploeg. Als dat het geval zou zijn was het toch niet zo moeilijk om ons dit te laten weten, tenzij dat “men” vreesde… dat wij hieruit hadden kunnen afleiden wat de tenlastelegging was. Een retorische vraag: maakt het advies van het provinciaal bestuur aan de commissie dan geen deel uit van het dossier? Mag de partijraad niet weten wat uiteindelijk dit advies was?
Geen tegenpartij?
Het huishoudelijk reglement voorziet dat de “tegenpartij” de zittingen van de commissie tucht en verzoening mag bijwonen. Ons werd nooit medegedeeld wie de tegenpartij is.
De commissie antwoordt hierop dat er geen tegenpartij is en voegt hier letterlijk aan toe: “in dit geval is er geen formele klacht ingediend tegen welk lid dan ook van de Belfortploeg door een ander individueel partijlid of door een groep partijleden”.
Geen klacht: waarom werd er dan een procedure aangespannen? Kafka komt weer om de hoek piepen.
Een partijdige houding van de voorzitter van de partijraad:
De commissie ging in op onze opmerking in verband met de partijdige houding van de voorzitter van de partijraad. We hadden immers gesteld dat Filip De Man, die deontologisch in deze zaak als voorzitter van de partijraad zich aan de meest stricte neutraliteit moet houden, het nodig gevonden had mij op zijn blog hard aan te pakken door onder meer te beweren: “Il a raté sa sortie”.
De commissie vergoelijkt nochtans één en ander door te stellen dat het om een korte verklaring ging. Dit doet mij denken aan dat meisje dat thuis komt en zegt: “Mama ik ben zwanger maar slechts een klein beetje”
Algemene conclusie: Onbekende rechters, geen tenlastelegging, geen dossier, druk van partijbestuursleden op adviserende organen, zittingsdagen die door de beklaagde onmogelijk kunnen gehaald worden, dit zou al moeten volstaan om de procedure stil te leggen.
Ik heb nu voldoende kwaad gesproken over dit verslag. Ik wil ook het positieve benadrukken ondanks het feit dat er in gevraagd wordt om over deze aangelegenheid zeker niet op het web te discussiëren en tegelijkertijd benadrukt wordt dat niemand triomfalistisch mag doen over de beslissing in verband met Gent vond het Tanguy Veys toch nodig woensdag al het volgende te publiceren:” Is onder de indruk van de kwaliteit van het advies van de Commissie voor Verzoening en Tucht inzake de Belfortploeg”
Misschien getuigt dit niet van de objectiviteit van het document maar het toont aan dat er toch iemand gelukkig is met de conclusies. Het zal voor de opsteller een hart onder de riem zijn.
III. Ten gronde
I. Contacten met de pers:
Alhoewel de aanklacht nooit geformuleerd werd en onze tegenstanders op dat vlak meer dan vaag gebleven zijn wensen wij toch in te gaan op wat ons meestal tussen de lijnen of onderhuids verweten wordt: contacten met de pers.
Het klopt dat Kristina Colen en ikzelf in januari van dit jaar een gesprek met de krant De Gentenaar aanvaard hebben en dit omdat er ons geen andere mogelijkheid restte om de manipulatie van de bestuursverkiezingen in Gent aan de kaak te stellen.
Wat was er gebeurd:
De statuten, voorzien dat het uittredend bestuur een nieuw bestuur samenstelt.
In Gent gebeurde dit als volgt eerst ontvangen we een uitnodiging aan leden en sympathisanten voor de nieuwjaarsreceptie die op zo 23 jan doorgaat. Hierop staat in heel kleine lettertjes onderaan gedrukt dat het nieuwe bestuur op die dag zal voorgesteld worden. Pas later ontvingen de bestuursleden een uitnodiging voor de vergadering waarop dit nieuwe bestuur zal samengesteld worden. “Toevallig” werd deze vergadering gepland op ma 17jan de dag waarop de commissie algemene zaken van de gemeenteraad vergaderd. Francis Van den Eynde en Geert De Jaeger maken hier deel van uit en hadden bovendien een aantal vragen aan de agenda van de commissie gezet. Het was dus zeker dat ze de betrokken vergadering niet konden bijwonen. Uit een en ander blijkt overduidelijk dat het de bedoeling was hun aanwezigheid te vermijden. Daar waarbij de vorige bestuurswissel het nieuwe bestuur aan de leden tijdens een gesloten vergadering werd voorgesteld waardoor zij inspraak konden hebben beperkt men zich nu, zoals reeds gezegd tot een korte voorstelling tijdens een open receptie zodat elke discussie of contestatie onmogelijk is.
Een ernstige onregelmatigheid als toemaatje: één dag na de deadline die gesteld werd voor de kandidatuurstellingen, vond Tanguy Veys het nog nodig naar bepaalde mensen een mail te sturen om hen te vragen zich voor het bekomen van een bestuursfunctie aan te melden.
Ondanks dit alles was Guy D’Haeseleer die verondersteld wordt bij deze verkiezingen het partijbestuur te vertegenwoordigen van mening dat alles perfect verlopen was (dit heeft hij ook twee maanden terug op de partijraad herhaald).
U kan ons dit perscontact ten euvel duiden maar op dat ogenblik bestond er voor ons geen andere mogelijkheid tot protest dan de zaak publiek te maken door op vragen van journalisten, die duidelijk al geïnformeerd waren, te antwoorden.
Maar als U ons dit kwalijk neemt wat dan te denken van het volgende:
-Filip De Man vond het nog niet zo lang geleden nodig in verschillende kranten te beweren dat het partijbestuur uit angsthazen bestond.
-Er was ook het interview van Frans Wymeersch in de Gazet van Antwerpen op 27 oktober 2009 waarin hij het volgende beweerde:
“Ja, het Vlaams Belang is geen volkspartij meer. Het is een partij van yuppies geworden, die geen contact meer hebben met de bevolking. Om in de gratie te komen moet je alle partijfeestjes afschuimen. De partij is incestueus bezig. Het gaat al lang niet meer om de inhoud, maar om machtsposities, vriendjespolitiek en egotripperij. Wat we jarenlang de traditionele partijen verweten, doen we nu zelf in het kwadraat.”
-Net voor de verkiezingen van 2010 verscheen in ’t Pallieterke een lezersbrief van Marc Joris waarin Kristina Colen en ikzelf zwaar onder vuur werden genomen. Kristina schreef hierover een brief naar de partijvoorzitter die letterlijk het volgende antwoordde:
“Een lezersbrief is een persoonijke reactie op een artikel meestal ingegeven omdat de schrijver, in casu Marc Joris, een andere mening heeft of zijn kijk op de zaken wenst mee te delen. De schrijver is hiervoor dan ook volledig verantwoordelijk.
Dat hierdoor andere partijgenoten een veeg uit de pan krijgen, betreur ik als partijvoorzitter. De eensgezindheid binnen het Vlaams Belang is immers van groot belang om de kiezer te overtuigen.
Ik hoop dat in de aanloop naar de verkiezingen maar ook na de verkiezingen iedereen dit inziet.”
We besparen U een bloemlezing van perslekken die de laatste jaren plaats vonden maar stellen vast dat in al deze gevallen tegen de “daders” geen enkele maatregel werd getroffen. Merkwaardig toch dat wanneer het de Belfortploeg betreft dit plots een halsmisdrijf wordt.
Ook zeer recent nog hebben zich dergelijke feiten voorgedaan waartegen helemaal niet wordt opgetreden:
-De partijsecretaris vond het nodig in een interview met een Gentse krant het volgende te zeggen: “Blijkbaar heeft Van den Eynde het moeilijk met de tijd van gaan die voor hem is aangebroken. Maar hij dreigt wel de kans te missen om in schoonheid afscheid te nemen. Al zullen we met hem praten, om die alsnog te bieden.” (26 jan 2011)
-Filip De Man, hij weer, haalde de Standaard met zijn blog artikel tegen Van den Eynde.
(1 april 2011)
-Last but not least wat vindt U van volgende tekst:
“LEIDERS * LIJDERS
Niet alleen bij de VVB kan en moet de vraag gesteld worden wie er de leiding heeft. Wij ontvingen heel wat kritische brieven over de gang van zaken bij het VB. De leegloop – al dan niet naar de collega’s van de N-VA die overigens ooit dezelfde ziekte zullen meemaken – blijkt vooralsnog niet te stuiten. Het beleid van Bruno Valkeniers – ‘Is het er wel een?’, hoorden wij een senator vragen – wordt zeer sterk bekritiseerd. Het non-beleid van de partijvoorzitter roept sterke vraagtekens op. Hij wil met iedereen goed staan en bekomt juist daardoor een volledig tegenovergesteld resultaat. Het ongenoegen manifesteert zich niet alleen in Antwerpen, maar in gans Vlaanderen. Men is ten zeerste ontgoocheld over de meer dan zwakke leiding.
Niemand neemt – voorlopig? – een initiatief. Wellicht ook uit schrik om als een nieuw en gevaarlijk kankergezwel te worden bekeken en behandeld. Er wordt door heel wat militanten én VB-mandatarissen hoopvol uitgekeken naar een krachtig beleid om toch nog een goed resultaat bij de volgende verkiezingen te kunnen boeken. De leegloop zet zich ondertussen verder. Of het koketteren met Marine Le Pen (zie ook elders in dit blad) op enige sympathie kan rekenen vanwege de Vlaamsnationalist is nog maar een vraagteken. Staat ook hier het ‘salonfähig’ worden op de agenda van de partijvoorzitter?
Adriaan van Gansen”
Dit stuk dat oorspronkelijk verscheen in’t Scheldt werd door Tanguy Veys op 1 juni 2011 op de webstek Muurkrant gezet.
Voor zover we weten heeft de commissie voor verzoening en tucht zich om dit alles tot hiertoe niet bekommerd.
II. Betreffende de overwegingen van de commissie:
De commissie heeft het in haar overwegingen over persoonlijke conflicten en een generatie wissel en niet om het bestrijden van de sclerose in de partij.
Graag vestigen wij er de aandacht oa dat de jongste gemeente en provinciale mandatarissen van Gent bij de Belfortploeg horen en dat bovendien in Gent de generatiewissel al plaats gevonden had in 2006-2007. Het gaat hier dus om een verkeerde voorstelling van de feiten.
Wij hebben nooit ontkend dat de onmiddellijke aanleiding voor het ontstaan van onze ploeg te zoeken was in het lokale Gents conflict maar beklemtonen, voor zover als nodig, dat dit conflict ab initio reeds alles te maken had met de nationale partijleiding. Ik herinner er U aan dat Filip Dewinter, de gemeenteraadsleden die Kristina Colen als fractieleidster hadden verkozen onder druk heeft gezet om op hun standpunt terug te komen. Maar dit werd door een lid van de commissie een detail genoemd.
Er wordt ook beweerd dat: “Geen der leden van de Belfortploeg gedurende hun partijlidmaatschap de boodschap, de stijl of zelfs de structuur en de leiding van het Vlaams Belang publiek in vraag heeft gesteld.” Niets is minder waar ik verwijs in dit verband o.m; naar de slottoespraak die ik gehouden heb op het jongste VVBM congres en waarin ik met overtuiging de nota Valkeniers met betrekking tot de verandering van de stijl van de partij met vuur heb verdedigd. Ik had immers vastgesteld dat van deze nota, die unaniem door de partijraad werd goedgekeurd, niets in huis was gekomen. Dit is trouwens tot hiertoe ook nog steeds niet gebeurd.
Om hier iets aan te kunnen veranderen eiste de Belfortploeg recht op tendens en een democratisering van de partijstructuren. Voor ons de laatste mogelijkheid om de partij van de sclerose die haar nu al enkele jaren aantast te genezen.
In de praktijk bestaat het tendensrecht in het Vlaams Belang al heel lang. Graag verwijs ik in dit verband naar het tijdschrift: “peper en zout” waarvan de inhoud zeker niet door een behoorlijk deel van de partij gedeeld wordt. Dit blad wordt, voor zover ik weet, niet voorgelegd aan de lectuur commissie. Het is duidelijk dat de mensen die het uitgeven het doen omdat de standpunten die zij hierin verdedigen volgens hen, niet of niet voldoende in de partij aan bod komen. Van de uitoefening van tendensrecht gesproken. En maakte Freddy Van Gaver geen gebruik van tendensrecht toen hij zijn controversiële stelling over werkloosheid verspreidde.
Maar wat de ene mag blijft blijkbaar voor de andere verboden. Als bijlage vindt de lezer een lijst met allerlei afwijkende standpunten die de laatste jaren werden pubiek gemaakt zonder dat dit tot maatregelen t.o.V. de initiatiefnemer heeft geleid.
Het is ook verbazend dat de commissie die toch het woord “verzoening” in haar naam draagt de verantwoordelijkheid voor de situatie in Gent uitsluitend bij de Belfortploeg heeft gezocht.
Ik wil er toch aan herinneren dat de onmiddellijke aanleiding voor de herrie het volgende was:
Iemand die volksvertegenwoordiger is, gemeenteraadslid is, voorzitter van de Koepel Gent, ondervoorzitter van de regio Gent Eeklo en bovendien mee aan het hoofd staat van twee bedrijven, een informatica bedrijf en een zaak die wijn verkoopt,
door het lint ging omdat hij niet verkozen werd tot voorzitter van de gemeenteraadsfractie.
En hij het bovendien nodig vond bij wijze van represaille een paar gemeenteraadsleden uit het bestuur van de Koepel te zetten waaronder mezelf, terwijl iedereen wist dat ik me bij de bestuursverkiezingen, die nu achter de rug zijn, geen kandidaat zou stellen.
Gezien wat voorafgaat, namelijk de totaal gebrekkige procedure en het feit dat de beschuldigingen tegen de Belfortploeg (in de mate dat ze al geformuleerd werden) weinig steek houden, en omdat het ene partijlid niet zwaar kan gestraft worden voor feiten die aan anderen nooit echt kwalijk genomen werden,
vraag ik namens de Belfortploeg aan de partijraad om de conclusies van de commissie niet te volgen en geen enkele maatregel ten overstaan van de vijf Gentse mandatarissen te treffen.
BIJLAGEN:
Als bijlage vindt U de artikels waarnaar in deze nota verwezen wordt
en ook enkele stukken die betrekking hebben op de sfeer die de laatste jaren in onze partij in Gent heerst. Namelijk een foto waarop je Francis Van den Eynde op een nieuwjaarsreceptie Marie-Rose Morel ziet omhelzen deze foto werd Tanguy Veys rondgestuurd met als commentaar “Judas kust Judas”.
- Twitter van Tanguy veys op woe 15/06/2011:
Is onder de indruk van de kwaliteit van het advies van de Commissie voor Verzoening en Tucht inzake de Belfortploeg
- Posted by Tanguy Veys. on 1/6/2011, 6:41:35
| ’t Scheldt Nr. 1005 31 mei 2011 redactie@tscheldt.com www.tscheldt.beLEIDERS * LIJDERSNiet alleen bij de VVB kan en moet de vraag gesteld worden wie er de leiding heeft. Wij ontvingen heel wat kritische brieven over de gang van zaken bij het VB. De leegloop – al dan niet naar de collega’s van de N-VA die overigens ooit dezelfde ziekte zullen meemaken – blijkt vooralsnog niet te stuiten. Het beleid van Bruno Valkeniers – ‘Is het er wel een?’, hoorden wij een senator vragen – wordt zeer sterk bekritiseerd. Het non-beleid van de partijvoorzitter roept sterke vraagtekens op. Hij wil met iedereen goed staan en bekomt juist daardoor een volledig tegenovergesteld resultaat. Het ongenoegen manifesteert zich niet alleen in Antwerpen, maar in gans Vlaanderen. Men is ten zeerste ontgoocheld over de meer dan zwakke leiding. Niemand neemt – voorlopig? – een initiatief. Wellicht ook uit schrik om als een nieuw en gevaarlijk kankergezwel te worden bekeken en behandeld. Er wordt door heel wat militanten én VB-mandatarissen hoopvol uitgekeken naar een krachtig beleid om toch nog een goed resultaat bij de volgende verkiezingen te kunnen boeken. De leegloop zet zich ondertussen verder. Of het koketteren met Marine Le Pen (zie ook elders in dit blad) op enige sympathie kan rekenen vanwege de Vlaamsnationalist is nog maar een vraagteken. Staat ook hier het ‘salonfähig’ worden op de agenda van de partijvoorzitter? Adriaan van Gansen |
- Partijtop Vlaams Belang staat achter Gents bestuur
26 januari 2011 – Het Nieuwsblad [Aan Gent gebonden] – tod; p.61
Het nieuwe Koepelbestuur van het Vlaams Belang in Gent is reglementair tot stand gekomen. Dat zegt tenminste nationaal partijsecretaris Guy D’haeseleer. Vijf gemeenteraadsleden – met fractievoorzitter Kristina Colen en oud-parlementslid Francis Van den Eynde op kop – lieten vorige week weten dat zij het nieuwe bestuur niet erkennen en er niet mee willen samenwerken.
Voorzitter Johan Deckmyn van de Vlaams Belang-Koepel in Gent is zich van geen kwaad bewust. ‘En het ziet ernaar uit dat ook het regiobestuur en de nationale partijraad binnenkort ons nieuwe Gentse bestuur zullen goedkeuren.’
Nationaal partijsecretaris Guy D’haeseleer bevestigt alvast dat alle procedures correct zijn toegepast. ‘Gezien de strubbelingen die er intern al waren in Gent, heb ik de bestuursverkiezing er van nabij gevolgd’, zegt hij. ‘Francis Van den Eynde en Kristina Colen hebben zich zelfs geen kandidaat gesteld. Blijkbaar heeft Van den Eynde het moeilijk met de tijd van gaan die voor hem is aangebroken. Maar hij dreigt wel de kans te missen om in schoonheid afscheid te nemen. Al zullen we met hem praten, om die alsnog te bieden.’
Francis Van den Eynde laat alvast weten dat hij het nieuwe bestuur desnoods tot bij de nationale partijraad zal aanvechten. (tod)© 2011 Corelio
- artikel blog Filip de Man: http://www.filipdeman.be/1/1244/
“Het Vlaams Belang is incestueus” 27 oktober 2009 – Gazet van Antwerpen [Metropool Zuid]; p.8
”Het Vlaams Belang is incestueus”
27 oktober 2009 – Gazet van Antwerpen [Metropool Zuid]; p.8
De partijraad van het Vlaams Belang stemde zaterdag in Beveren het voorstel van voorzitter Bruno Valkeniers voor een nieuw partijbestuur weg. De rol van ondervoorzitster die Valkeniers voor Marie-Rose Morel had gereserveerd, was voor velen een stap te ver. Sinds de slechte verkiezingsresultaten lopen de interne spanningen hoog op.
Ook voor Frans Wymeersch (57) (foto) wordt het allemaal te veel. Wymeersch stond in 1977 mee aan de wieg van het Vlaams Blok en was 18 jaar parlementslid, van 1991 tot juni 2009. Momenteel is hij nog fractievoorzitter in de gemeenteraad in Sint-Niklaas. “Ik ben enorm ontgoocheld in de manier waarop de partij wordt geleid. De partij gaat recht naar de afgrond.”
Wat is er aan de hand?
Wymeersch: “Bruno Valkeniers wil vernieuwen en verjongen, maar hij maakt foute keuzes en laat zich bewust of onbewust leiden door favoritisme en kliekjes. Al wie een vriend is van Filip Dewinter of in het Dewinter-kamp zit, wordt stelselmatig geëlimineerd. En Dewinter zelf staat machteloos.”
“De figuur van Marie-Rose Morel is voor velen een bron van frustratie. Sinds zij bij de partij is, is ze niet meer weg te branden uit de boekskes. Helaas heeft dat nooit iets met politiek te maken. Ze kwam zelden naar fractievergaderingen en was heel zelden aanwezig in het parlement. Haar politieke inbreng was onder de middelmaat. Dat is zeer frustrerend. En het is niet toevallig dat een week voor de partijraad bijeenkomt, bekend raakt dat Valkeniers aan Morel denkt voor het ondervoorzitterschap. Dat heeft Morel zelf naar de pers gelekt, net als haar kandidatuur voor een zitje in de raad van bestuur van de VRT. ”
Is het VB veranderd?
“Ja, het Vlaams Belang is geen volkspartij meer. Het is een partij van yuppies geworden, die geen contact meer hebben met de bevolking. Om in de gratie te komen moet je alle partijfeestjes afschuimen. De partij is incestueus bezig. Het gaat al lang niet meer om de inhoud, maar om machtsposities, vriendjespolitiek en egotripperij. Wat we jarenlang de traditionele partijen verweten, doen we nu zelf in het kwadraat.”
Wat moet er gebeuren?
“Hopelijk barst de bom zo snel mogelijk. Voor mij maakt het allemaal niets meer uit. Ik kan niet meer winnen of verliezen, maar net daarom kan ik zeggen wat zovelen denken.”
joris vergauwen
© 2009 Concentra
- angsthazen
JDW PL
“Het Vlaams Blok moet niet van naam veranderen en mag zeker geen scherpe kantjes meer afronden, zoals de partijtop wil”. Dat stelt volksvertegenwoordiger Filip De Man in een gesprek met de redactie.
De Man heeft kritiek op strategie van voorzitter Vanhecke
“Top van Blok bestaat uit angsthazen”
De partijraad van het Vlaams Blok komt deze week zaterdag bijeen. Zo’n honderd kaderleden discussiëren dan over de strategie die het Blok moet volgen als het Hof van Cassatie de veroordeling voor racisme bevestigt. Het topkader zal het ook hebben over een mogelijke nieuwe naam en over de bijsturing van het programma.
Voorzitter Frank Vanhecke pleitte in het recentste nummer van het maandblad van het Blok voor een verdere afronding van de scherpe kantjes. Maar Filip De Man is het daarmee totaal oneens: “De top bestaat uit angsthazen. Ze zijn bang voor het regime, terwijl we juist de confrontatie moeten aangaan. Want precies omdat het regime ons uitsluit, halen we 1 miljoen stemmen. Dat zal nog toenemen als we beginselvast blijven. Maar als we onze voorstellen afzwakken, vrees ik dat onze kiezers op een dag niet meer de moeite zullen doen om uit hun bed te komen om voor ons te gaan stemmen”.
De Man denkt niet dat de bevestiging van de veroordeling van racisme ertoe zal leiden dat het Blok zijn parlementaire dotatie verliest of dat de parlementsleden hun politieke rechten kwijtraken. “Vanhecke vreest dat, maar ik denk het niet. Ik wil nog eens zien of ze het zo hard gaan spelen. Eigenlijk zou het zelfs goed zijn dat men onze centen afneemt: dan halen we nog veel meer stemmen. En we kunnen toch maar maximaal één jaar onze dotatie verliezen. Als we nu onze ideeën afzwakken, kunnen we nog jaren lichtjes vooruitgaan, maar niet echt wegen op het beleid”.
De Man vindt dat het Blok ook na een serieuze groei níét in een federale of Vlaamse regering mag stappen. “We kunnen best vanuit een sterke oppositie wegen op het beleid. Maar een deelname aan diverse schepencolleges na 2006 sluit ik niet uit”.
© 2004 Concentra
- moslims geen democraten
Het zijn lastige dagen voor het Vlaams Belang. “Een moslim kan geen democraat zijn”, meende Kamerlid Filip De Man vorige week zondag in De zevende dag te moeten opmerken. Die uitspraak was geheel niet naar de zin van de VB-top, die zich de jongste tijd juist in allerlei bochten wringt om een meer verzoenende houding te demonstreren. Die dekselse De Man was trouwens niet aan zijn proefstuk toe. In september 2004 verzette hij zich al tegen de naamsverandering van de partij en de bijbehorende afronding van de scherpe kantjes in het programma. “De partijtop bestaat uit angsthazen”, liet De Man zich toen fijntjes ontvallen.
Hoewel VB-voorzitter Frank Vanhecke de voorbije week in alle toonaarden heeft ontkend dat het rommelt binnen zijn partij, is er echt wel iets aan de hand. Filip De Man is de spreekbuis van een groep hardliners die vinden dat het VB te snel afstand neemt van zijn traditionele waarden. Hij en andere geestelijke erfgenamen van Karel Dillen willen liever dat het VB een zweeppartij blijft dan dat het zijn principes verloochent om straks aan de macht te kunnen deelnemen. “De media mogen een vermeend scheurtje in de partij niet uitvergroten tot een brede kloof”, vindt voorzitter Vanhecke. Maar dit meningsverschil lijkt ons toch behoorlijk fundamenteel.
“We hebben de indruk dat we niet goed scoren met dit publieke debat”, zegt Frank Vanhecke. Daar zou hij wel eens gelijk in kunnen hebben. Het VB heeft altijd gefloreerd dankzij een hoge mate van duidelijkheid. “Migranten lusten we niet, België moet barsten en aan morele nieuwlichterij hebben we geen boodschap.” Met die basisafspraken wisten vriend en vijand van het VB waar ze aan toe waren. En toen begon Filip Dewinter bij de presentatie van de recente voorjaarscampagne ineens lustig met hartjes te strooien en godbetert over cultuur te filosoferen! Dat heeft meteen voor grote verwarring gezorgd. Waar koerst het VB naartoe? Is dit een nieuwe lijn, of wil de top de harde standpunten alleen maar verpakken in een lieftallig lentejurkje? Wie kan en mag tegenwoordig eigenlijk nog spreken namens de partij? Vraagtekens alom.
Ofwel is het momenteel een soepje bij het VB, ofwel laten we ons in de luren leggen door een briljante strategie. Dat zou dan de tactiek van het schot hagel moeten zijn, waarbij allerlei partijfunctionarissen heel uiteenlopende uitspraken de wereld in schieten vanuit de overtuiging dat al die verschillende hagelkorrels wel érgens doel zullen treffen. Zo wordt het motto van het VB “Voor elk wat wils”. Dat zou een radicale stijlbreuk zijn. Die tactiek is overigens de afgelopen jaren ook uitgeprobeerd door de VLD, maar daar heeft ze niet echt tot onversneden succes geleid.
De VB-rangen zijn inmiddels weer even gesloten. Maar het incident met Filip De Man is zeker niet het laatste. De partij die de voorbije decennia de grootste interne eenheid heeft geëtaleerd, wordt voor het eerst geconfronteerd met een dreigende implosie.
© 2005 Concentra
- Filip De Man geeft het nog niet op: ‘Alles hangt af van de teksten die op de partijraad voorliggen’ de morgen 2004
Filip De Man geeft het nog niet op: ‘Alles hangt af van de teksten die op de partijraad voorliggen’
Liesbeth Van Impe
De partijtop van het Vlaams Blok sleutelt druk aan een nieuwe partij zonder scherpe kantjes, voor het geval – en daar twijfelt ook binnen het Blok niemand aan – het Hof van Cassatie op 9 november de veroordeling voor racisme bevestigt. Kamerlid Filip De Man liet zich, tegen alle partijgewoontes in, uiterst negatief uit over “angsthazen” Philip Dewinter, Frank Vanhecke en Gerolf Annemans in Gazet van Antwerpen. En zelfs Dewinter moest toegeven dat zijn partij verdeeld is over de geplande stijlwijziging.
Blijft de vraag wie de medestanders van De Man zijn, want daarover zwijgt iedereen in alle talen en niemand voelt zich geroepen zich te outen. Er werd al een tijdje in de richting van Marijke Dillen gekeken. Niet omdat zij van overdreven rebellie verdacht wordt, maar omdat ze de spreekbuis is van de nog altijd machtige clan-Dillen. Haar vader, voormalig voorzitter voor het leven Karel Dillen, stond altijd bekend als een vertegenwoordiger van de harde lijn, die de partij als een “pitbull” zag, niet als een “schoothondje”. En dat is nu net de kritiek van De Man: de partij zou bezwijken onder druk van het establishment.
Marijke Dillen nam gisteren in Terzake op Canvas alle twijfel weg: ze staat pal achter de partijtop. In naam van haar zwaar zieke vader verdedigde ze de plannen van de hervormers. “Ondanks het feit dat hij al twee maanden zwaar ziek is, bezoekt Frank Vanhecke mijn vader regelmatig.” Vanhecke houdt Dillen dus op de hoogte van zijn plannen en ondervindt blijkbaar geen weerstand van de stichter van de partij. Meteen haalde Dillen ook zwaar uit naar De Man, ze vond zijn uitspraken “ongepast”. Terzake bracht ook de twee kemphanen Dewinter en De Man samen in de studio. Dewinter vond de hele discussie “normaal voor een partij op de vooravond van een belangrijke partijraad” en minimaliseerde de wederzijdse verwijten. Zo had Annemans op zijn beurt De Man voor angsthaas uitgemaakt, had Verstrepen De Man al bij de oldtimers gezet en beschuldigde De Man sommige Blok-mandatarissen ervan “maar acht uur per maand te werken”.
Volgens De Man zijn de rangen nog altijd niet gesloten. “Dat hangt volledig af van de teksten die zaterdag op de partijraad voorliggen. Ik geef me niet bij voorbaat gewonnen.” Hij gaat alvast met de eer lopen voor een kleine overwinning. Als het Hof van Cassatie het racismearrest verbreekt, dan blijft alles bij het oude. De partijtop had eerder laten weten dat het Vlaams Blok sowieso van naam zou veranderen. (LVI)
© 2004 De Persgroep Publishing
Lijst van dissidente standpunten waar niets tegen ondernomen werd:
- Freddy Van Gaever, augustus 2006: werkloosheidsuitkeringen in de tijd beperken. “Vier maanden en dan gedaan. Wie dan nog geen werk heeft, wil niet werken,” aldus Van Gaever. Flagrant in tegenspraak met het partijstandpunt, dat de werkloosheidsuitkeringen helemaal niet in de tijd wil beperken (enkel inzetten op meer controle).
- Filip Dewinter, 9 mei 2011 via Twitter: “doodstraf wel rechtvaardig”. Sinds wanneer is de doodstraf een VB-partijstandpunt?
- Filip Dewinter in een eerder interview, mei 2009 in De Standaard: “Ik ben persoonlijk voorstander van het effectief uitvoeren van de doodstraf. Mijn partij vindt dat dat niet kan.”
- Oprichting en activiteiten van de zogenaamde ‘Gebedsgroep’ met 3 VB-parlementsleden (Veys, Ponthier, Colen). VB was toch niet-confessionele partij? En is de Gebedsgroep dan geen groepering/organisatie binnen de partij die andere dan de officiële standpunten inneemt?
- Tanguy Veys is tegen het VB-voorstel (ingediend door Van dermeersch) om alle godsdiensten – ook de katholieke – niet langer te subsidiëren. Ook Filip De Man was nochtans gewonnen voor het systeem van kirchensteuer: “Qua subsidiëring van godsdiensten ben ik gewonnen voor het Duits systeem (Kirchensteuer).” (forum politics.be, 19 januari 2007)
- Kindermisbruik en actie Scherpenheuvel (zomer 2010): aantal VB-parlementsleden was uitdrukkelijk aanwezig, terwijl Anke Van dermeersch er zich op haar website uitdrukkelijk tégen kantte en de actie letterlijk “misplaatst” noemde.
- De Man over IQ en genetica: “(…) Zuiderlingen daarentegen zijn minder intelligent, impulsiever, plannen minder, zijn meer gericht op onmiddellijke behoeftebevrediging en zijn promiscuer (met meer seksueel overdraagbare ziekten, buitenechtelijke kinderen, scheidingen en alleenstaande moeders tot gevolg). Tussen haakjes: het vormen van grotere hersens kost meer tijd en daarom worden Oost-Aziaten en blanken ook gekenmerkt door een langere zwangerschap, een lager groeitempo en een latere geslachtsrijpheid dan Afrikanen.
Let wel: het betreft hier steeds gemiddelde waarden. Zo bijvoorbeeld zijn een aantal zwarten verstandig, alleen procentueel veel minder dan bij pakweg de Chinezen of de Schotten.” (op zijn weblog, 16 september 2010) à zijn dit dan partijstandpunten? - De Man, nogmaals over hetzelfde: “(…) Eigenlijk komt dat neer op een pleidooi pro eugenetica, een visie die ik zeer genegen ben.” (weblog, 10 maart 2011)
- Campagnefilmpje 2010 van Filip De Man met de veelzeggende titel “ruwe bolster, blanke pit” was compleet in tegenspraak met VB+. Oa “Baby’s voor het Westen, condooms voor het Zuiden”.
- Philippe Van der Sande startte steuncampagne voor aartsbisschop Leonard (Het Nieuwsblad, 4 november 2011). Ook de Gebedsgroep liet bij monde van Alexandra Colen weten achter Léonard te staan. (Het Nieuwsblad, 2 november 2010)
- Bart Debie, daags na een persconferentie van de partij over nultolerantie: “Nultolerantie is schier onmogelijk.” (4 februari 2010) Zijn uitspraken werden nadien andermaal met de mantel der liefde bedekt.
- Sandy Neel over “Het plat profitariaat, de zakkenvullerij en ‘het eigen zetel eerst’ voert de boventoon waardoor strijdvaardige militanten er het bijltje bij neer (willen) gooien. Ik ben jaren actief geweest binnen Voorpost en deed mee aan elke actie of activiteit die zij organiseerden. Als je dan ziet welke VNP’ers (Vlaams Nationaal Politicus) je daar dan tegenkomt… het is om te wenen. Als je dan ook weet dat sommigen van het buiten spel worden gezet…” (interview met RadioRapaille, 17 september 2010)