- Mazelen
- Zitbanken Sint-Pietersplein
- Claims kunstwerken
- Stavaza Sint-Jorishof
- Bouwdossier Arteveldestadion
1) Mazelen
De heer Geert De Jaeger, gemeenteraadslid
In ons land kregen het voorbije jaar reeds 400 mensen mazelen, tegenover slechts 40 vorig jaar. De mazelen leken definitief tot het verleden te behoren tot in februari in twee Gentse Steinerscholen tientallen kinderen ziek werden. Later bleek de ziektehaard zich te situeren in een Gentse crèche, maar ze verspreidde zich snel in de Steinerschool. Blijkbaar worden in deze school heel wat kinderen bewust niet gevaccineerd tegen de kinderziekte omdat vaccinatie niet verplicht is. “Wie zijn kinderen nu nog altijd niet inent, moet er rekening mee houden dat die kinderen de ziekte dan mogelijk op oudere leeftijd zullen doormaken. Dan is het risico op complicaties groter. Daarom raden we nu wel vaccinatie aan”, klinkt het nu in de Steinerschool. Het zou over minder dan 100 kinderen gaan.
- Hoe is de situatie momenteel?
- Is de ziekte onder controle? Hoeveel gevallen zijn er tot op heden bekend?
- Worden buitenlanders die zich (tijdelijk) in Gent vestigen aangemaand om zich te laten inenten?
- Welke maatregelen treft het stadsbestuur om een epidemie te voorkomen?
De heer Guy Reynebeau, schepen van Welzijn en Gezondheid
Misschien eerst een antwoord over de situatie momenteel, en hoe de ziekte onder controle te krijgen. De uitbraak begon half februari in een niet-stedelijk kinderdagverblijf en werd overgebracht naar de twee Steinerscholen begin maart. 14 kinderen op het kinderdagverblijf werden besmet en respectievelijk 28 en 8 op de twee Steinerscholen. Eind mei was de uitbraak voorbij. De betrokken scholen meldden dat er na de paasvakantie al geen nieuwe gevallen meer waren.
De teller van de cluster in Gent stond op 66 geregistreerde gevallen. 10 gevallen werden kortdurend in het ziekenhuis opgenomen, voornamelijk kinderen onder de leeftijd van 1 jaar. Er hebben zich geen ernstige of blijvende complicaties voorgedaan.
De vraag: “welke maatregelen treft het stadsbestuur om een epidemie te voorkomen?” De vaccinatie tegen mazelen is geen wettelijk verplichte vaccinatie, dus een school kan haar leerlingen niet verplichten zich te vaccineren, noch kan een stedelijke overheid hiertoe verplichten.
Er gebeuren algemene acties rond vaccinatie door het CLB. Het CLB van de scholen heeft ook als opdracht preventieve gezondheidszorg te organiseren voor de scholen. Het Centrum gaat naar aanleiding van algemene en gerichte consulten de vaccinatiestatus na van alle begeleide leerlingen, neemt de nodige maatregelen voor eventuele inhaalvaccinaties en biedt minstens de toediening van de inhaalvaccinaties aan. Conform het vaccinatieschema gaat daarbij bijzondere aandacht uit naar de eerste dosis van het vaccin tegen mazelen, bof en rubella.
In het kader van de twee betrokken scholen werd wel extra aandacht geschonken en actie ondernomen door het CLB én Toezicht Volksgezondheid Oost-Vlaanderen, want het is wel degelijk onder die bevoegdheid dat het valt.
Alle ouders zijn middels een brief gevraagd of hun kind voldoende gevaccineerd was en konden aangeven of zij wilden dat hun kind gevaccineerd werd. 84 ouders hebben dat geweigerd en in totaal zijn er 67 kinderen die hebben ingetekend voor een inhaalvaccinatie.
Er is dan een overleg geweest met de – wat men noemt – antroposofische artsen – dat zijn de artsen die de filosofie gebaseerd op de leer van Rudolf Steiner volgen en voor die mensen dan ook een aanspreekpunt zijn om daarover te communiceren.
Dit overleg met deze artsen was zeer constructief en heeft geresulteerd in een gewijzigde opstelling van de ouders. In principe ziet men vanuit die beweging kinderziektes als een natuurlijk proces in het groot worden en weerstand opbouwen. Echter, gezien het feit dat kinderen steeds minder in contact komen met mazelen en de leeftijd van de ziekte dus verschuift naar een later stadium – men heeft daarnaar verwezen – is deze passieve opstelling niet meer wenselijk. De artsen van de twee Steinerscholen hebben dan ook geadviseerd om kinderen wel te vaccineren als ze op de basisschool geen mazelen hebben doorgemaakt. Bij het steeds minder blootstaan aan mazelen is het afwachten steeds minder zinvol. Het is dus inderdaad wel op een positieve manier geadviseerd naar de ouders toe.
Het luik waarin u vraagt of buitenlanders die zich al of niet tijdelijk in Gent vestigen aangemaand moeten worden om zich in te enten. Daar antwoorden de diensten dat het niet zonder meer zinvol is om buitenlanders te vaccineren als ze zich in Gent vestigen, omwille van het feit dat volwassenen uit veel landen in hun jeugd reeds mazelen doorgemaakt hebben. De eerste vaccinatie op de leeftijd van 1 jaar wordt in veel landen gegeven en kinderen krijgen die ook. De tweede cyclus is minder gebruikelijk. Het probleem is dat vaak gegevens ontbreken en de buitenlanders niet precies meer weten welke vaccinaties zij hebben gehad. Kinderen moeten natuurlijk zoveel mogelijk gevaccineerd worden als zij naar school gaan. Dat gebeurt dan ook door het CLB als zij hier naar school gaan.
2) Zitbanken op het Sint-Pietersplein
Mevrouw Kristina Colen, gemeenteraadslid
Bij de heraanleg van het Sint-Pietersplein werden nieuwe banken in sierbeton geplaatst (deze banken kostten indertijd 1.500,00 euro per stuk, zo moesten ze ondermeer overgebracht worden uit Barcelona). Het was de bedoeling om deze banken weg te halen telkens er een evenement was en deze nadien terug te plaatsen. Na een golf van vandalisme werd beslist deze banken per drie aan elkaar te ketenen.
Ik stelde in december 2009 hierover een vraag. De schepen antwoordde toen dat het wel degelijk de bedoeling was om deze banken nog terug te plaatsen. Het is mij niet bekend of dit ooit effectief gebeurd zou zijn. Ik weet wel dat er op dit plein weinig of geen praktische zitplaatsen zijn en dat heel wat mensen dit jammer vinden.
- Worden de ‘Spaanse banken’ nog effectief gebruikt?
- Is er geen andere (meer vlotte) oplossing om op dit plein, midden in de studentenwijk, zitplaatsen te voorzien?
Mevrouw Martine De Regge, schepen van Openbare Werken en Mobiliteit
Het is natuurlijk wel de bedoeling dat de banken nog worden gebruikt. Eigenlijk zijn ze speciaal gemaakt voor het Sint-Pietersplein en zullen ze daar dus worden teruggeplaatst.
Maar het is zo dat de Dienst Wegen in 2010, omwille van de vele manifestaties die op het Sint-Pietersplein plaatsvinden, die banken meermaals heeft weggenomen en teruggeplaatst. Nog dit jaar, in februari 2011, net voor de grote kermis, zijn ze voor de laatste keer opnieuw weggenomen. Ze zijn nog niet teruggeplaatst omdat er sinds de foor daar heeft gestaan, meerdere evenementen zijn geweest op het Sint-Pietersplein, met telkens de vraag om de banken daar weg te nemen.
Begin juli heeft dan opnieuw het optreden van Prince gedurende drie dagen plaats. Het terugplaatsen van de banken tussen twee evenementen is omwille van de huidige bezetting van de logistieke ploeg bij de Dienst Wegen niet haalbaar.
Het heeft te maken met het feit dat we inderdaad geen mensen vinden. Er zijn wel mensen in dienst, maar die hebben dan allerlei ander werk, vooral ook naar aanleiding van de vele evenementen in het kader van ‘Wijk aan Zet’, straks de speelstraten, en de wijkkermissen in de deelgemeenten.
Het is voor die mensen echt onmogelijk om tussendoor die banken daar terug te gaan plaatsen. Het is zo dat uiteindelijk ook diezelfde ploeg van mensen straks bijstand moet verlenen bij het plaatsen van allerlei materiaal in functie van de Gentse Feesten.
De Dienst Wegen kampt al lang met dat probleem. Ze zullen binnenkort, na het zomerreces, toch een overleg opstarten met alle diensten die betrokken zijn bij het toestaan van het gebruik van openbare ruimtes – de Dienst Feestelijkheden, de Dienst Markten en Foren, de Dienst Stedenbouw en de Dienst Wegen zelf, de Logistieke Dienst – om een oplossing uit te werken.
Die oplossing zou er moeten in bestaan dat bepaalde zitbanken – maar liefst allemaal – op dusdanige plaatsen worden gezet dat ze niet meer in de weg staan voor evenementen. Ze zullen altijd wel een keer in de weg staan, maar een definitieve locatie moet door elke dienst worden goedgekeurd en uiteindelijk ook in het college vastgelegd.
Er is nu sprake van het Sint-Pietersplein maar we gaan dat ook proberen voor andere pleinen: we krijgen ook altijd vragen voor het verplaatsen van vuilnisbakjes, enzovoort, het houdt niet op.
De organisator zal in het vervolg rekening moeten houden met de plek die er is op de pleinen, inclusief het meubilair dat erop staat. Ze zullen dus vooraf weten dat zitbanken daar niet meer zullen verwijderd worden in functie van een bepaalde opstelling. Met andere woorden, ze zullen het plein zo moeten invullen tussen het bestaande meubilair. Dat is wat de Dienst Wegen als oplossing ziet voor het probleem dat we telkens moeten weghalen en weer terugplaatsen.
3) Mogelijke claims op kunstwerken
De heer Geert De Jaeger, gemeenteraadslid
Het Gents Museum voor Schone Kunsten heeft beslist om een schilderij van Oskar Kokoschka niet terug te geven aan de erfgenamen van de voormalige joodse eigenaar.
Er was onenigheid gerezen over het feit of dit schilderij in 1938 al dan niet onder dwang aan de nazi’s verkocht werd .
Een commissie van experts heeft geoordeeld dat er geen sprake was van een dwangverkoop. De toenmalige eigenaar probeerde immers al in 1937 (ruim anderhalf jaar voor de Kristallnacht) het schilderij te verkopen.
- Is deze zaak daarmee definitief gesloten?
- Zijn er nog kunstwerken die door hun (voormalige) eigenaars of door hun erfgenamen geclaimd worden?
- Heeft de Stad Gent zelf procedures lopen teneinde ‘ontvreemde’ kunstwerken terug te claimen?
De heer Lieven Decaluwé, schepen van Cultuur, Toerisme en Feesten
Mijn antwoord zou zeer kort kunnen zijn, maar ik zal toch iets van toelichting geven.
De vraag van de erfgenamen van de voormalige Joodse eigenaar was geen vordering of een procedure. Het was gewoon een brief van een advocaat gericht aan het stadsbestuur. Zoals u weet is het Museum voor Schone Kunsten een stedelijk museum.
De vraag steunde ook niet op rechtsregels maar vooral op morele aanbevelingen vastgelegd in internationale verklaringen waar ook België zich bij heeft aangesloten.
Het stadsbestuur heeft eerst beslist om een actief onderzoek te laten voeren naar alle historische feiten en legale aspecten in verband met de vraag tot teruggave. Het onderzoek is gevoerd, en daar waren ook internationale voorbeelden van, door een onafhankelijke commissie van experten, historici, kunsthistorici en juristen.
Het verslag dat wij hebben gekregen is door de Stad gevolgd, wij hebben dat verslag ook integraal op de website geplaatst en het is ook meegedeeld aan de raadsman van de vragende partijen. Gelet op de objectiviteit, volledigheid en grondigheid van het onderzoek heeft de Stad het advies gevolgd en gezegd dat er geen reden was om het kunstwerk terug te geven.
Wij weten niet of de zaak daarmee zal beëindigd zijn. We hebben goede hoop dat dit wel zou kunnen omdat het verslag heel stevig is, maar er is nog geen reactie vanuit het buitenland.
Zijn er nog kunstwerken? Er zijn geen andere claims of vragen bekend, en de Stad zelf heeft ook geen andere vragen om ontvreemde kunstwerken terug te vorderen. De tijd van de Franse Revolutie is al lang voorbij.
De heer Geert De Jaeger, gemeenteraadslid
Dank u wel voor het omstandig antwoord.
Ik herinner gewoon aan de vraag van mijn fractievoorzitter, Kristina Colen, uit 2004 waar ook even sprake was van andere schilderijen die bijvoorbeeld nog in Parijs hangen zoals De Heilige Maria Magdalena in extase van Rubens.
4) Stand van zaken Sint-Jorishof
Mevrouw Kristina Colen, gemeenteraadslid
In de media konden we lezen dat het college beslist heeft om het Sint-Jorishof te verkopen
- Wat is in dit verband de stand van zaken?
- Wanneer wordt hierover, zoals toegezegd, informatie gegeven aan de leden van de gemeenteraad?
De heer Christophe Peeters, schepen van Financiën, Facility Management, Sport en Haven
Het is inderdaad zo dat we enkele weken geleden akte genomen hebben van en ook toelichting gekregen hebben rond die bijkomende studie. Die eerste hadden we eigenlijk al toegelicht.
Er was toen de vraag “kunnen we ook niet naar een light versie gaan, zijnde geen hotelaccommodatie maar puur reca?” Ook dat gaf wel zeer minimale marges, plus de noodzaak dat de Stad dit zou gebruiken als kantoor- en vergaderruimte.
Dan hebben we gelet op de investering de afweging moeten maken, omdat hier in feite nog een kwart stadhuis in renovatie zit, namelijk de achtervleugel. Renovatie, restauratie die 16 miljoen euro kost. Daar gaan we echt wel nog tientallen mensen in kunnen huisvesten.
In het licht van het zo veel mogelijk trachten te beperken van het aantal gebouwen hebben we dan gezegd van “als het zo zit zijn we beter dat we hier al onze diensten centraliseren”. Je kan moeilijk deze vleugel hier verhuren. Dat zal binnen vijf jaar ook volledig klaar zijn. Het gaat eigenlijk zeer goed vooruit. Ik denk dat u trouwens onlangs een bezoek heeft gebracht. Men ziet dat het daar vooruit aan het gaan is.
Dan is er in feite nog weinig mogelijk behalve te zeggen “verkopen”. Je kan het ook in erfpacht geven.
Aan de andere kant is het zo dat het Sint-Jorishof het voordeel geniet van een bescherming, zowel interieur als exterieur, waardoor je zowel via een stedenbouwkundige vergunning voor iemand die er iets wil mee doen als via het gegeven van Monumentenzorg een absolute greep hebt op wat kan en wat niet kan.
Dat is in feite de optie maar, aangezien we volgende maand natuurlijk geen commissie meer hebben en dat het al na de commissie zat, zal ik vragen dat men de resultaten van die bijkomende studie aan alle leden van de commissie FM bezorgt.
Meer informatie op kristinacolen.net
5) Bouwdossier Arteveldestadion
De heer Geert De Jaeger, gemeenteraadslid
Er rijzen opnieuw problemen rond het al veel geplaagde bouwdossier van het Arteveldestadion. Nu hebben twee partners in dit groots project elkaar gedagvaard.
- Zal deze gerechtelijke procedure de bouwwerken vertragen ?
- Wat is de huidige stand van zaken?
De heer Christophe Peeters, schepen van Financiën, Facility Management, Sport en Haven
Om te beginnen. Ik ben al blij dat u zegt “ons Arteveldestadion”. Dat bewijst nog maar eens dat het inderdaad in de harten en de geesten van de Gentenaars leeft, en dat dat politiek geen punt is.
Wat is er in wezen gebeurd? Om het heel kort te houden en ook zonder te veel in details te gaan om het verloop van de procedure niet te bemoeilijken.
Het is zo dat er enkele jaren geleden – dan spreken wij ondertussen over 2008 – een contract is afgesloten tussen de CVBA Artevelde en een grote Belgische bouwfirma om het project te bouwen en in feite de algemene aanneming en de algemene coördinatie te doen.
Door de intrede van een nieuwe commerciële partner in het project –zij hebben nog niet formeel de aandelen overgenomen in de CVBA Artevelde-stadion – zijn er in feite nieuwe inzichten gekomen.
Ten eerste is het project, het stadion zelf, qua commerciële ruimtes wat afgeslankt. De andere delen zijn behouden.
Men is daar in feite tot de conclusie gekomen dat dit contract voor verbetering vatbaar was, minstens naar het niveau van de fees die erin zaten voor de algemene coördinatie. Er zijn daar intussen al gesprekken voor geweest.
Wat wil nu het verhaal? Dat er in maart-april, na de ondertekening van de kaderovereenkomst in december, op basis van de oude bouwvergunning al begonnen is met het versterken van de fundering. U weet dat we fundering wilden bijsteken om achteraf nog stukjes te kunnen aanhangen en het stadion uit te breiden naar 40.000. Men is daar dus begonnen, en men is verder gegaan met het inheien van funderingspalen.
Wat is er dan gebeurd? De aannemer die zoveel jaar geleden was aangesteld, heeft de CVBA Artevelde als bouwheer uiteraard in gebreke gesteld om te zeggen van “we zien dat daar iets gebeurt, maar het is niet met ons”.
CVBA Artevelde-stadion moet zich daar natuurlijk ook naar bestuurdersaansprakelijkheid indekken en gaat nu – dat is wat nu voorligt – dagvaarden ten opzichte van de nieuwe commerciële partner die ook die opdracht gegeven heeft om voort te werken, om op die manier geen tijd te verliezen.
Er is ondertussen ook voortgewerkt. Die fundering is zo goed als klaar, wat betekent dat we nu, als alles vlot verloopt, tegen september boven de grond moeten zitten. Dan ga je het heel snel beginnen zien.
Iedereen dekt zich op dit moment eigenlijk juridisch in, terwijl er wel nog gesprekken aan de gang zijn tussen de diverse betrokken partijen om tot een akkoord te komen. Dat heeft de rechtbank ook zeer goed begrepen. Het is zo dat wij een afspraak hebben met de voorzitter om volgende week dinsdag 5 juli in de namiddag ter plaatse te gaan met alle betrokken partijen om de situatie daar te zien, en dat hij vermoedelijk zal aansturen – ik hoop dat ook – op een minnelijke procedure.
Hoe dan ook zijn de pleitdata dan enkele dagen later, het eind van die week, namelijk 7 en 8 juli. In feite moet het dus snel gaan. Dat is ook de bedoeling. Alle partijen willen snel gaan. Ook de rechtbank heeft in de inleiding van de kortgedingprocedure aangegeven dat zij snel wil gaan. Ook wij als stadsbestuur willen ermee vooruit.
In principe, als we voor de Gentse Feesten tot een goede afspraak en een minnelijke regeling tussen alle partijen kunnen komen, dan zou dit geen substantiële vertraging voor het project mogen opleveren.
Dat is in een ruwe schets de stand van zaken. Ik kan u daar uren over onderhouden maar binnen het korte tijdsbestek en binnen de openbaarheid ook, waar je niet alles mag vrijgeven, is dat ongeveer de stand van zaken. Laat ons zeggen dat tussen dit en twee weken de boel toch wel een stuk duidelijker zou moeten zijn.