Het mag ook eens met een gedicht…

De bekende Zuid-Vlaming (sommigen zeggen ook Frans-Vlaming) Wido Bourel is op zijn web een historische kalender van de Nederlanden aan het opbouwen. Hij doet dit door het opstellen van wat een ‘dagklapper’ wordt genoemd. D.w.z. dat hij  voor elke dag van de lopende maand een belangrijk feit vermeldt dat zich op die datum in de geschiedenis van de Nederlandse stam afgespeeld heeft.Voor 3 februari 1922 bracht hij de tekst en het gedicht dat u hier naast kunt lezen.De mededeling dat dit gedicht dat ter ere van een held van het ‘Boerevolk’ geschreven werd, kon voorgedragen worden op de begrafenis van de man die ooit aan het hoofd stond van de gewapende vleugel van het ANC, dragen wij graag op aan de progressieve Vlamingen die menen dat ze beschaamd moeten zijn over het feit dat het Afrikaans zeer nauw met het Nederlands verwant ishttp://www.widopedia.eu/februari.html

 

  “Overlijden in Dewetsdorp nabij Klipfontein van Christiaan de Wet, Zuid-Afrikaans vrijheidsstrijder tegen de Engelsen, Boerengeneraal tijdens de Tweede Vrijheidsoorlog (1899-1902) en politicus. De Wet dankt zijn grote populariteit aan zijn onverzettelijkheid, zijn enorme inzet en aan de guerrillataktiek die hij introduceerde tegenover de Britse overmacht. Zijn begrafenis, aan de voet van het Vrouwenmonument trekt 40.000 aanwezigen. De familie Kröller-Müller laat in Nederland ter nagedachtenis een groot standbeeld oprichten, in wat nu het nationale park De Hoge Veluwe heet. Talrijke straten worden naar hem genoemd, waaronder niet minder dan 35 in Nederland en één in Vlaanderen, de Generaal de Wetstraat in Borgerhout (Antwerpen).In de literatuur inspireert hij o.m. Cyriel Verschaeve tot een machtig gedicht. Het meest bekende is echter dat van Jan F.E. Celliers: Generaal De WetStil, broers,
daar gaan ’n man verby,
hy groet,
en dis verlaas.
Daar’s nog maar één soos hy;
bekyk hom goed.

Die oog,
nou dof en weggesink,
soos vuurvonk kon hy blink -
die arendsblik,
die kakie- en renegateskrik.
Die stap en kraggebaar
is nou bedaar.
Is dit jul leier nog, per’ ruiterskaar?

Gewis!
en soos hy ons s’n was
en is.

Al is die oog verswak,
hy kyk nog fier omhoog
in jou
soos in sy God se oog.
Al stap hy kromgeknak
en afdraans af,
al klop die hart al flou:
soos altyd is nog nou
elk stap en hartslag trou
tot in sy graf.

En hierdie pure man
jou kind, Suid-Afrika!
Wat vrees ons dan?
Geseën sal wees
die grond, die bloed, die vlees
wat sulke vrugte dra.
In ons De Wet se gees
voortwaarts,
Suid-Afrika!

Dit gedicht is in Zuid-Afrika enorm populair gebleven en vertaald in vele talen. In de Xhosa-versie werd het voorgedragen bij de officiële herdenkingsplechtigheid voor Walter Sisulu (1912-2003), een Zuid-Afrikaans anti-apartheidsactivist en leider.”

Dit bericht is geplaatst in Niet geklasseerd. Bookmark de permalink.